Had je niet na 25 kilometer een enorme dip omdat je geen lange duurlopen had gedaan?” “Hoe gingen de laatste 15 kilometer?” Dat waren de vragen die ik kreeg over mijn ervaringen tijdens de Berlin Marathon, waarvoor ik had getraind met de Energy Control-methode. Geen duurlopen langer dan 16 kilometer, maar wel intensief trainen en alles op hartslag.

 

Ik heb me trouwens ook best vermaakt tijdens de race.

Die vragen zijn natuurlijk logisch. Je weet dat het succes van een marathon aankomt op hoe je de laatste 10 tot 12 kilometer doorkomt. En wat als je nu juist niet dat soort afstanden hebt gelopen in je training? Ik kan me dan ook best voorstellen dat die onbekendheid, die gok zo je wilt, veel mensen ervan weerhoudt om zich op een marathon voor te bereiden met Energy Control. Maar na dit weekend durf ik het iedereen met een gerust hart aan te raden.

Want holy crap, wat liep ik een lekkere marathon! Vooraf hoopte ik op een tijd onder de 3 uur 10, zoals ik<a href=\”https://klaasboomsma.wordpress.com/2018/09/05/wat-wordt-het/\”>hiero</a>&nbsp;eerder schreef. Pas in de laatste vijf kilometer begon het bij me te dagen dat ik in de buurt van mijn pr (3:04,38) ging komen. Het was niet eerder dan bij kilometer 40 dat ik doorkreeg dat ik eronder zou kunnen duiken en toen ik mijn horloge bij 42 kilometer nog steeds 3:03 zag aangeven ben ik ervoor gaan sprinten. Binnen: 3:04,04!

Van coach Martijn Rodijk had ik een schema met de hartslagen meegekregen. De eerste 5 km moest ik onder de 160 blijven. Dat leverde een split van 21:50 op, 4:22 per/km. Van 5 tot 10 mocht ik klimmen naar 162; dat blok ging in 21:45. Van kilometer 10 tot en met 30 liep ik op mijn lage marathonhartslag; tot en met 164 beats per minuut. De 5km-blokken gingen in 21:47, 21:43, 22:02 en 22:04. Het plan liep als een trein en ik ook

Na 30 kilometer mocht mijn hartslag oplopen naar 167 en omdat ik steeds zo rond de 162/163 liep, mocht ik van mezelf op dat punt een beetje versnellen, resulterend in een 5 km in 21:37. Tussen 35 en 40 voelde ik dat ik nog niet teveel gas moest geven, omdat anders de kramp erin zou kunnen schieten (kuit of hamstring). Ontspannen blijven lopen betekende een tempo van 4:25 per kilometer. Dat vond ik in dat stadium van de marathon al een behoorlijk luxe. Na 40 kilometer mocht ik naar de laatste versnelling schakelen en haalde ik tot aan de finish een pace van 4:14 per kilometer. Precies op de finishlijn behaalde ik met 178 mijn hoogste hartslag van de dag.

Dat ik met een ernstig verkorte voorbereiding – ik was aan het trainen voor Amsterdam op 21 oktober toen Berlijn ertussendoor kwam (<a href=\”https://klaasboomsma.wordpress.com/2018/08/22/marathon-hebben/\”>lees hier</a>) – zó zou kunnen lopen, had ik absoluut niet verwacht. Je kunt je voorstellen dat ik daar niet alleen knettertevreden over ben, maar ook en vooral superblij. Vooral de manier waarop de race verliep, stemt me gelukkig; twee nagenoeg even snelle marathonhelften. Het verval was maar 25 seconden over het tweede deel.

Wat een weekend was het! Een pr lopen in de marathon waarin Eliud Kipchoge een historisch wereldrecord liep; hoe mooi is het?

Op de door Stans van der Poel ontwikkelde methode Energy Control, door Koen de Jong en consorten slim vermarkt als Sportrusten, is heel veel kritiek geweest de afgelopen jaren. De vijandigheid over deze andere aanpak heeft me vaak verrast. Die vind ik raar en totaal onnodig. Live and let live. Conservatieve hardlopers vinden het lui dat je geen 80 tot 120 kilometer per week draait. Ik nodig deze groep van harte uit het eens te proberen. Ik heb namelijk behoorlijk hard moeten werken om mijn trainingshartslagen te halen de afgelopen weken.

Of je met deze methode het uiterste uit de hardloper in jou haalt, weet ik nog steeds niet. Misschien moet je daar toch iets meer kilometers voor maken. Of je met ouderwets lang, veel en langzaam lopen het uiterste uit jezelf haalt, staat ook niet vast. Dat weet ik wel. Er is simpelweg geen perfecte methode die voor iedere loper werkt. Trainen is maatwerk

De lange duurlopen op lage hartslag heb ik wel gemist trouwens. Het is heerlijk om lekker urenlang op pad te gaan. Dat zal ik ook zeker weer gaan doen. Mijn ervaring met Energy Control is in elk geval heel positief. Voor mij heeft het absoluut gewerkt. Hoera!