Daarom loop ik

Foto: MMRB Fotografie

Toen ik begon met hardlopen had ik geen idee over looptechniek of trainingsleer. Plannen om mee te doen aan een hardloopevenement had ik op dat moment niet en daarmee al helemaal geen plannen om een halve of hele marathon binnen een bepaalde tijd te lopen. Ik wilde gewoon lopen en rust vinden. Dat lukte en dit hield me aan het lopen.

Hoe meer ik liep, hoe lekkerder het ging en al snel diende zich het eerste wedstrijdje aan. En daaraan gekoppeld een gewenste eindtijd. De pr’s kwamen in die tijd vanzelf. Als je van nul komt, is het immers makkelijk progressie boeken. Maar een keer houdt dat op. En dan begint de jacht.

Jagen op pr’s kan het gevolg hebben dat ik wel hard train, maar niet slim. Dan loopt die jacht op niets uit en ligt de frustratie op de loer. Grimmigheid sluipt in mijn lopen tot er iets knapt. Ik stop met rennen, kijk om me heen en vraag me af: waarom deed ik het ook alweer?

Zo’n moment kwam op 13 oktober in Eindhoven. Ik had de eerste 20 kilometer van de marathon erop zitten en het liep niet. Het liep al drie weken niet. Van het dertien weken durende trainingsblok waren de eerste tien supergoed gegaan. Toen nestelde zich een hardnekkige verkoudheid diep in mijn longen. Daar probeerde ik doorheen te knokken, maar zo werkt het niet.

Met een niet al te best voorgevoel was ik toch naar Eindhoven afgereisd. ‘Misschien valt het mee!’ Maar het viel niet mee. Ik had getraind voor een marathon onder de drie uur en dat doel moest ik al gauw laten varen. Doorlopen en kijken wat er nog van te maken viel? Een pijntje in mijn lies stak de kop op. Het soort pijntje waar je in goede vorm doorheen loopt. Wat wilde ik hier nog bewijzen? Dat ik een marathon kon lopen? Dat had ik al zestien keer gedaan. Toen de twijfelstemmen oorverdovend werden, stapte ik uit. Voor de eerste keer maakte ik een wedstrijd niet af.

Vlak na het mislukte sub 3-project overwoog ik om hard door te trekken en een maand later weer een poging te doen om onder de drie uur te lopen. Jagen. Maar gelukkig kwamen er ook vragen. Was dit waarom ik hardliep, om sub 3 te lopen? Hoeveel geluk had handelen op basis van ego mij gebracht?

Een maand na de Eindhoven Marathon kwam ik lachend over de finish van de Ronde Venen Marathon in Abcoude. Heerlijk gelopen. Het doel? Ontspannen lopen en plezier hebben. Gelukt? Dubbel en dwars.

Nog steeds wil ik heel graag een keer een marathon onder de drie uur lopen. Ik kan dat alleen niet forceren en daarnaast heb ik nog andere hardloopdoelen. Honderd kilometer lopen, bijvoorbeeld. Die sub 3 komt als ‘ie komt. Eerst lekker lopen en rust vinden. Daarom loop ik.

Shopping cart

Subtotal
Shipping and discount codes are added at checkout.
Checkout