Ik wil jullie graag meenemen naar hoe mijn passie voor de gym is ontstaan.
Ik herinner me nog dat ik op de fietsstang zat bij mijn vader. We waren op weg naar mijn eerste turnles. Alle buurtkinderen deden aan turnen dus ik wilde ook op turnen. Zo ging dat in die tijd.

Dat turnen heb ik niet lang volgehouden. Ik was én totaal niet lenig, én ik werd gepest door de buurtkinderen én ik vond er gewoon geen reet aan. Dat had wellicht ook te maken met het pesten. Mijn vader haalde me op na de één-na-laatste les en ik kwam huilend in mijn turnpakje naar hem toe. Hij wachtte de buurtkinderen op en werd woedend. Ik stond versteld dat mijn vader dit voor me deed. Niet door hebbende hoe normaal dat als vader zijnde eigenlijk is.

Circusschool

Niet veel later had ik een nieuwe sport gevonden: de circusschool. Op de één of andere manier had ik iets met speciale sporten. Sporten die je niet elke dag zou kiezen. Bij de circusschool voelde ik me thuis. Hoe streng de twee leraressen ook waren, bij de circusschool was ik helemaal op mijn plek. Dit had denk ik te maken met het feit dat er veel gezelligheid was. Niemand werd gepest. De vrijheden die je kreeg vond ik ook geweldig. De ene keer hing ik in de ringen, de andere keer sjeesde ik op de eenwieler door de zaal. Twee jaar lang deed ik circusschool met heel veel plezier.

Sixpack verslaving

Toen ik 16 werd vond ik het tijd worden om iets normalers te kiezen. Een échte sport waarbij ik wat meer zou zweten en meer doelen voor mezelf kon stellen. Via social media had ik meiden ontdekt die een sixpack hadden en die allemaal workouts in de gym deden. Ik was meteen in beide geïnteresseerd. Ik wilde ook een sixpack en ik wilde ook die workouts in een gym doen.

Mijn ouders gaven me toestemming om een abonnement te nemen op een gym. Er waren speciale “kinder”-tijden waarop ik mocht trainen. Op die speciale tijden waren er extra instructeurs die je nauwlettend in de gaten hielden. Wij als leken wisten nog niet hoe alles werkte en de instructeurs waren verantwoordelijk voor ons. Ik vond het super vervelend, ik wilde mijn gang gaan en voelde me oud en wijs genoeg – zeker met die workout video’s van social media – om mezelf wegwijs te maken in de gym.

Door vanaf mijn 16e al naar de gym te gaan, is mijn passie voor gymworkouts alsmaar gegroeid. Ik wilde niet meer anders. De vrijheden die je in een gym hebt, geen pestende kinderen, geen leraren die zeggen wat je moet doen. Dat je alles alleen kunt doen vond ik het allertofste.

De eerste HIIT workouts…

Ik herinner me nog dat ik zo vaak mogelijk naar de gym ging. Ik deed daar een HIIT workout. Dit staat voor High Intensity Interval Training. Een training waar je verschillende oefeningen doet – meestal vijf – en die je in een bepaald aantal secondes uitvoert. Na alle vijf uitgevoerd te hebben, maak je een nieuwe ronde. Ik haalde daar zoveel voldoening uit! Onwijs veel zweten, elke keer de grens opzoeken en als je echt bijna niet meer kan, maak je de laatste secondes toch nog even af. Na elke workout plofte ik op een matje om uit te hijgen maar fluisterde elke keer: I did it, didn’t I? Met een dikke vette grijns op mijn gezicht.

Hoe zwaar het elke keer ook was, ik vond die uitdaging geweldig. Ik wilde meer, ik wilde elke seconde benutten en mezelf uitdagen. Dat maakte deze sport zo mooi. Bij elke workout je grens opzoeken en elke keer over je grens heen gaan, om te ontdekken dat je je grens steeds verder kunt verleggen. Dat maakte mij gelukkig.

En zo ontstond dus mijn passie voor de gym

Deze HIIT-workouts heb ik jaar in jaar uit uitgevoerd. Ik maakte vaak zelf mijn workouts en deelde dit met mijn vrienden of familie. Steeds meer zag mijn omgeving hoe vrolijk ik werd van deze workouts. Soms deden mijn ouders zelfs met me mee, als ik een weekendje thuis kwam.

Inmiddels was ik 19 jaar geworden en zette ik mijn workouts voort in een Utrechtse gym. Dit keer hoefde ik niet op speciale kindertijden te komen want ik was nu volwassen genoeg om de weg te weten in de gym. En hoe! Ik voelde me de prof van de gym. Ik voelde me de hero van de gym. En dus wilde ik ook als eerste in de gym zijn om mijn eigen territorium af te bakenen.

Ik denk dat daar ook mijn voorkeur ontstond om het liefst zo vroeg mogelijk te trainen. Het gevoel dat je als eerste de gym binnenwandelt, maar ook dat jij aan het trainen bent terwijl de rest nog slaapt. Dat gaf me een kick.

En nog steeds.