Sinds ik de yoga voor mijzelf gevonden heb, heb ik geleerd naar mezelf te luisteren. Een beetje dieper in mijzelf te duiken en op een reis te gaan, waarin ik zo veel meer ontdekt heb dan ik ooit had kunnen denken. Nu ik yoga teacher ben heb ik gemerkt dat iedere reis van iedere yoga student weer een compleet andere is. En dat maakt het zo intrigerend dat ik besloten heb mijn blogs voorlopig te schrijven over andere yogi’s, hoe zij in een yoga les terecht zijn gekomen en wat de yoga hen brengt. Wat het voor mij helemaal fijn maakt is dat de meeste studenten bij de VondelGym uit een compleet andere hoek komen. Ze zijn meestal niet bij de yoga terecht gekomen zoals velen in een yoga studio belanden, maar hebben unieke verhalen die ze met mij willen delen. Dit keer heb ik Thijs IJsbrandy om zijn verhaal gevraagd. Hij is iemand die al een tijd zeer regelmatig in mijn les komt en die mij heeft verbaasd met zijn prachtige practice, kracht, flexibiliteit, focus en awareness.

 

 

Thijs is 27 jaar oud en geboren in Haarlem. Hij is al op jonge leeftijd begonnen met sporten, wat hij heerlijk vond. Op zijn dertiende is hij begonnen met roeien. Hij zat al snel drie keer per week in de boot en merkte dat het echt een passie voor hem was. Toen hij bezig was met zijn studie Aardwetenschappen en Biologie groeide zijn fanatisme en werden de roeisessies zelfs opgeschroefd tot wel tien per week. Sporten werd echt een groot deel van zijn leven en een dagelijkse bezigheid waar hij lol in kon vinden, wat een uitlaatklep was en waar hij zijn ambities in de strijd kon gooien.
Een vriend die Thijs kende van het roeien deed aan yoga. Hij vond het intrigerend om hem voor het roeien de yoga oefeningen te zien doen en te werken aan zijn ademhaling en meditatie om mentaal wat rust te vinden voor de wedstrijd. Hij vond het, in eerste instantie, een klein beetje vreemd, maar het leek te werken en dat maakte hem nieuwsgierig. Thijs had zelf altijd zijn handen vol aan zijn eigen zenuwen voor de wedstrijden, waardoor het wellicht een goed idee voor hem leek om zelf eens uit te proberen wat dit voor hem kon betekenen. Hij is met de vriend mee gegaan naar een yoga les en merkte dat het wel degelijk hielp. Voor de wedstrijden werd de ademhaling vanaf toen onder controle gebracht en de nieuwsgierigheid naar meer yoga was gewekt. Bij de universiteit werd een yogacursus aangeboden, dus dat was voor hem een prima manier om het matje op te stappen.
Sinds zijn studie werkt Thijs bij PwC aan duurzaamheid. Het roeien verdween geleidelijk naar de achtergrond vanwege het drukke werk, maar een dagelijkse leven zonder lichamelijke activiteiten was voor hem geen optie. Hij is begonnen met wielrennen en is bij de VondelGym terecht gekomen waar hij zelf kan trainen, zaktraining doet en waar hij dus ook yoga lessen kan volgen. Wat hij zelf vooral leuk vindt aan de yoga is dat hij allerlei dingen heeft ontdekt aan zijn eigen lichaam waar hij zich helemaal niet bewust van was en waarvan hij niet gedacht had dat het hem zo goed af zou gaan. Vooral de handbalances en de hoofdstand hebben een hele nieuwe wereld voor hem geopend en hij heeft gemerkt dat door te blijven oefenen en door te zetten veel dingen die in eerste instantie niet binnen zijn bereik leken te liggen toch ineens mogelijk zijn. Het ontdekken van nieuwe poses en bewegingen en uitdaging binnen de yoga blijft hij leuk vinden en blijven hem verrassen. Van nature is hij altijd vrij flexibel geweest. Doordat hij al zijn hele leven sport en met zijn lichaam bezig is, is hij goed in staat zijn eigen lichaam aan te voelen. Wanneer nodig stretch hij wat thuis of op kantoor en zorgt er in ieder geval voor dat hij zo goed voor zichzelf blijft zorgen en zo geen last krijgt, zoals vele anderen dat wel krijgen, van zijn lichaam door te lang te zitten en de signalen van zijn lijf te negeren.

 

 

Het moeilijkste binnen de lessen blijft voor hem nog steeds het leeg maken zijn zijn hoofd. Dat vond ik heel grappig om te horen, omdat hij een hele rustige, ontspannen en gecontroleerde indruk op mij maakt tijdens de les. Altijd. Zowel in de poses als tijdens savasana. Maar volgens hem zelf is de beruchte “wat-eten-we-vanavond-vraag” al talloze keren toch naar boven gekomen terwijl hij had gewild dat er complete leegte daar boven zou zijn. Verder vond hij bijvoorbeeld Astavakrasana of Eight Angle (zie foto) een uitdaging. Voornamelijk doordat zijn boven benen erg gespierd zijn was dat iets wat niet meteen zo goed lukte als hij had gehoopt. Hij had niet het idee dat dat voor hem ging werken, maar ook daar heeft hij zijn tanden in gezet en gaat nu goed.
Wat misschien zijn grootste pre en valkuil tegelijk is is dat sporten zo in zijn leven verweven zit dat hij nu, vergeleken met vroeger, altijd het gevoel heeft dat te weinig sport. Hij heeft zichzelf bijna de verplichting opgelegd in ieder geval vijf keer per week te sporten en wanneer dat niet gebeurd komt er zelfs een licht schuldgevoel naar boven. Zowel bij yoga als bij het boksen wil hij blijven leren, zich blijven ontwikkelen. Controle en focus zijn iets wat inmiddels goed voelt en erbij hoort en wanneer hij soms een keertje geen zin heeft wat te doen ontstaat wel eens een tweestrijd tussen wat hij mentaal en fysiek van zichzelf kan en wil vragen. En dat geeft in ieder geval aan dat hij zich heel bewust is van zichzelf, goed naar zichzelf luistert en dat hij op allerlei manieren een hele interessante ontdekkingstocht blijft maken op allerlei verschillende vlakken.
Dank Thijs!