Opschudding in marathonland. Schoenenreus Nike heeft bekendgemaakt bezig te zijn met een project om onder de magische grens van twee uur op de marathon te geraken. Voor wie niet zo thuis is in het langeafstandslopen, dat is nogal een dingetje. Het huidige wereldrecord, gevestigd in 2014 door de Keniaan Dennis Kimetto tijdens de marathon van Berlijn, is 2:02,57. Een van de drie door Nike uitverkoren atleten moet dus bijna drie minuten sneller zijn over 42 kilometer en 195 meter.

Zo’n hap uit het wereldrecord nemen is praktisch onmogelijk. Tenminste, als je dat zou willen doen tijdens een reguliere marathon op een parcours dat is goedgekeurd door de IAAF, de internationale atletiekbond. Wil een parcours in aanmerking komen voor een wereldrecord, dan mag het bijvoorbeeld geen point to point race zijn. Dat is een wedstrijd die begint in plaats A en eindigt in plaats B, zoals de Dam tot Damloop die van Amsterdam naar Zaandam loopt of de Boston Marathon die van Hopkinton naar Boston leidt. Dan zou je immers 42 kilometer wind mee kunnen hebben. Ook mag de ‘net drop’ niet te groot zijn. Dat betekent dat het finishpunt netto niet veel lager mag liggen dan de start.

Maar Nike is niet zo geïnteresseerd in een officieel wereldrecord, Nike wil onder de twee uur komen. En dat niet alleen, dat moet gebeuren voordat adidas het flikt. Want zodra bekend werd dat Nike al een paar jaar bezig is met een sub 2-project, maakten de Duitsers bekend dat zij ook al een tijdje bezig te zijn met een project om sub 2 te gaan, de Everest van het langeafstandslopen. adidas heeft wat goed te maken, want het is momenteel Nike dat heerst op de grote marathons. De eerste drie finishers op de Olympische marathon bij de mannen in Rio liepen bijvoorbeeld op schoenen van de producent uit Oregon. En daar is men er van overtuigd dat als er eenmaal onder de twee uur is gelopen, dit vaker gaat gebeuren. Zoals de Amerikanen en de Russen in de jaren 60 hun race to the moon hadden, vechten nu twee schoenenmakers om de eerste sub 2-marathon.

Dé man op de marathon op dit moment heet Eliud Kipchoge. De Olympisch kampioen uit Kenia wint zo’n beetje iedere marathon waar hij aan de start verschijnt en kwam dit jaar in Londen heel dichtbij het wereldrecord van zijn landgenoot Kimetto, acht seconden kwam hij tekort. Daar in Londen was het trouwens ook al een 1-2-3’tje voor Nike. Berlijn ging wel naar adidas, New York was weer voor Nike. Maar dat terzijde. Kipchoge is, samen met Lelisa Desisa uit Ethiopië en Zersenay Tadese uit Eritrea, uitgekozen om als eerste mens de marathon in minder dan twee uur te lopen. Misschien beleven we dat dit voorjaar al.

In 1954 liep de Brit Roger Bannister als eerste een mijl (1609 meter) in minder dan vier minuten. Dat werd tot dan toe volstrekt onmogelijk geacht, sterker nog, het zou wel eens dodelijk kunnen zijn. Meende men serieus. Al heel wat mannen waren vlakbij de vier minuten-grens gekomen en waren daarvoor echt tot het uiterste gegaan. Het kon niet, was hun conclusie. Tot Bannister zijn kunstje flikte op een baantje in Oxford. Anderhalve maand na die memorabele dag liep de Australiër John Landy 3:58. Niet lang daarna liepen Bannister en Landy in een rechtstreekse race allebei onder de vier minuten. De ban was gebroken.

Zo zal het ook gaan met de 2 uur-grens op de marathon, verwacht Nike. Breek die – op wat voor manier dan ook – en het zal ook op de weg gebeuren in een echte race. En vervolgens kun jij de schoenen kopen waarop dat wonder is geschied.