Unfortunately everyone gets to experience it once in his life. Sooner or later we all experience loss. After having fought for Helaas krijgt iedereen er wel een keer mee te maken in zijn leven. Vroeg of laat ervaren wij allemaal verlies. Na vier jaar lang gevochten te hebben, diverse behandelingen en operaties te zijn ondergaan, ben ik afgelopen maand mijn moeder verloren aan kanker. Ondanks dat je al langere tijd het ziet aankomen, je leven staat toch op z’n kop. Het komt altijd onverwachts en als een harde klap aan. Allerlei gedachten gaan door je hoofd waarbij (voor mij) het enige wat ik nog graag wilde was haar nog één keer vast houden en vertellen hoeveel ik van haar hield, dat ik mij geen andere moeder\nzou wensen.

Vervolgens kom je in een rollercoaster terecht\nwaarbij je allerlei zaken moet regelen, mensen te woord moet staan, kennis maakt met instanties waar je geen behoefte aan hebt en al helemaal geen zin hebt om zaken mee te moeten regelen, althans ik. Gelukkig heb ik veel lieve mensen om mij heen waar ik enorm veel steun van heb gehad. Daarnaast heb ik het geluk dat ik veel vakcollega’s om mij heen heb die mij kunnen ondersteunen en\nsteekt toch mijn nieuwsgierigheid de kop op om uit te zoeken wat er nu allemaal te vertellen valt over rouwen en vooral; hoe kom ik van dit ongelooflijk nare gevoel af.

Wat is rouwen?
Volgens het boekje is het gevoel dat bij rouw op de voorgrond staat, een gevoel van leegheid en verlies. Over het algemeen neemt de somberheid naar verwachting na enkele dagen tot weken in intensiteit af en steekt het bij vlagen op, in golven van verdriet. Deze golven gaan doorgaans gepaard met gedachten over of herinneringen aan de overledene. Het verdriet horende bij rouw kan gepaard gaan met positieve emoties en humor. Je kunt je intens verdrietig voelen, soms verdoofd, maar ook schuldgevoelens ervaren. Het gevoel in de steek gelaten te zijn en boosheid komen ook vaak voor.  Bijkomend kun je moeite krijgen met slaap, minder of juist meer eetlust ervaren, je lusteloos voelen of je nergens meer op te kunnen concentreren.

Rouw treedt niet alleen op bij het verlies van een dierbare: ook het verlies van bijvoorbeeld werk, relatie, huwelijk, vriendschappen of gezondheid kan leiden tot een rouwreactie. Zo ook met een\nkinderwens die komt te vervallen; kinderen die het ouderlijk huis verlaten, om op eigen benen te gaan staan; en met pensioen gaan.

Fasen van rouw
Iedereen rouwt op zijn eigen manier en in zijn eigen\ntempo. Toch zijn er veel overeenkomsten en is hier uitgebreid over geschreven.\nEr zijn verschillende fasen van rouw te onderscheiden:

  1. Ontkenning
  2. Woede
  3. Het gevecht aangaan
  4. Depressie
  5. Aanvaarding/acceptatie

Deze fasen lopen overigens vaak door elkaar heen. Rouwverwerking is in principe het jezelf opnieuw leren aan te passen aan de veranderde situatie, waarin die ander of hetgeen je verloren bent er niet meer is. Vaak beheerst de pijn van het verlies in het begin je leven. Na verloop van tijd verandert de pijn en tegelijkertijd worstel je om je leven weer op gang te krijgen.

Tips?
Allemaal heel herkenbaar voor mij. Maar toch is het proces voor iedereen anders. Sommige tips zullen beter bij je passen dan andere, maar hier heb ik in ieder geval veel aan gehad. Onderstaande tips kunnen je wél helpen om in ieder geval de eerste fasen van je rouwproces doorte komen.
● Het erkennen dat je in de rouw bent is een eerste stap in het loslaten. En nog belangrijker,het mogen toegeven aan en verdrietig zijn.

● Deel en praat over je verdriet met anderen. Het kunnen vertellen over je verdriet helpt je om het een plekje te geven. Ook het terugblikken op positieve herinneringen helpt hierbij.

● Gun jezelf tijd.

● Go with the flow en kijk per dag waar je behoefte aan hebt. Sommige dagen zullen beter gaan dan andere. Heb er vertrouwen in dat na een slechte dag er ook weer goede dagen zullen komen.

● En ik denk dat het allerbelangrijkste is: Zorg goed voor jezelf. Probeer gezond te blijven eten en doe dingen welke je energie opleveren; b.v. spreek af met vrienden of ga sporten.

Als je verdrietig blijft, kan het passend zijn om hulp bij rouwverwerking te zoeken. Dat geldt ook als het voelt alsof het leven geen zin meer heeft zonder diegene of datgene wat je verloor. Of als je het gevoel hebt dat je vastloopt en niet verder komt. Dan kan er sprake zijn van gestagneerde of uitgestelde rouw. Houd in je achterhoofd dat rouw echt over gaat. Hoe uitzichtloos het ook lijkt, er komt vrijwel altijd een tijd dat de gevoelens van rouw zakken en je weer ruimte krijgt voor de volgende stap in je\nleven.

Heb jij met rouw te maken (gehad)? Hoe was (of is) dat voor jou? Heb je tips voor anderen die jou geholpen hebben?