Volgens mij was ik 14 jaar dat ik mij voor het eerst inschreef bij een sportschool. Ik herinner mij het overwelmende gevoel bij het binnen lopen en hoe onder de indruk ik was van alle mannen, hoe groot en sterk zij waren en het zien van het gewicht wat zij tilden (hoe was iemand hier ooit toe in staat?). Er heerste op dat moment nog de stereotype verdeling, mannen in
het powerhok, vrouwen aan de cardio. De enkele vrouw die het powerhok in durfde te lopen, was alweer gauw weg, vanwege het ongemak wat er gevoeld werd.

Sindsdien in en uit diverse gyms geweest en nooit zobewust stil gestaan bij de noodzaak of de gewoonte, je deed het gewoon. Maar nuik continu geconfronteerd word met het analyseren van de functie enbetekenis van gedrag als psycholoog, ben ik er achter gekomen dat ik het nietperse doe omdat het gezond is, of als bezigheid. In alle eerlijkheid, besef ikdat ik moet sporten omdat ik mijsterk en competent wil voelen. Als ik samen met iemand een trap oploop, wil ikniet halverwege buiten adem zijn tegen de tijd dat ik boven aan kom. Ik wil alsvrouw kunnen zeggen dat ik sportief ben, dat ik in staat ben om alle ballen
hoog te houden, om sterk en onafhankelijk over te komen. En daarnaast, als ikniet genoeg beweeg en ik veel spanning ervaar, krijg ik last van mijn lijf.

Als ik dit zo terug lees, sport ik eigenlijk uit angst. Angst voor de pijn in mijn lijf bij spanning. Angst om niet mee te
kunnen komen en omdat ik bang ben niet aan de verwachtingen te kunnen voldoen. Ikbegrijp dat de waarde wat ik til of de work-out die ik doe, niet iets zegt overde persoon die ik ben, en dat mijn waarde niet afhangt van de waarde wat ik
til. Vaak gaat het over het verbergen van zaken welke we niet willen watanderen van ons zien. En nog vaker, hoe wij het verbergen voor onszelf. Hetgaat over hoe wij reageren volgens heel specifiek opgezette betekenisgeving,wat wij geleerd hebben hoe wij ons moeten gedragen en (vaak) achterhaaldestereotypische beelden van vrouwelijk of mannelijkheid. Zwakte is daarbij
onacceptabel, zoals een depressie of het ervaren van een angst of bang zijn. Bijvoorbeeldwanneer wij het over een depressie hebben, staat dat eigenlijk bijna synoniemaan zwakte voor velen. Het ervaren van gevoelens dat je er niet meer toe doet,
dat alles hopeloos en uitzichtloos is en volledig nutteloos. Als wijsterker zouden zijn, zouden wij kunnen voorkomen dat wij ons zo zouden voelen. Wanneerwij het hebben over het ervaren van angst of paniek, hebben wij het over jegedachten welke een loopje met je nemen in de richting van de meest heftigeangsten welke wij kunnen ervaren, zoals het verliezen van controle of de angstom dood te gaan. En bijkomend het gevoel dat wij hier geen enkele controle ophebben. En wij willen ons toch niet laten overmeesteren door angst en zwakte?!

Angst, paniek en depressie blijven moeilijk tebegrijpen, hoe het gebeurt dat wij ons zo gaan voelen en ook hoe lastig het is omvervolgens weer beter te gaan voelen. En hoe komt het dat wij vandaag de dagaan kunnen, maar morgen vol staat met obstakels op onze weg. Er is een bepaaldemate van machteloosheid welke ongelooflijk frustrerend is en je achterlaat methet gevoel dat je zwak en fragiel bent. Een ding is in ieder geval zeker, onzegedachten en kijkwijze op de wereld is bepalend. Sta daarom eens stil bij devolgende punten voor jezelf: Wat betekent het voor jou om sterk te zijn? En hoedefinieer jij zwakte? Wat als het je niet lukt om aan een bepaalde verwachtingte voldoen? Ben je dan zwak? En wat heb jij ervoor over om je sterk te voelen
of niet zwak? Hoe ver gaan we?

Ik moet dus sporten om mij sterk en competent tevoelen. Wanneer ik mij in de sportschool bevind, kan ik dat uur focussen op despecifieke beweging, het gewicht of de afstand welke ik wil gaan. Je voelt jesterk, je voelt je gefocused. Daar ben je niet je angst, niet je zwakte. Daarben je in controle, jij hebt regie over het sterker worden, fitter worden, jedoelen bereiken. Elke keer weer, probeer ik mijn gedachten dusdanig tebeinvloeden om weer een stukje van mijn angst te overwinnen en mijzelf minderzwak te voelen. En voor dat moment, staat mijn waarde gelijk aan wat ik til,wat ik presteer. Geen angsten, geen verwachtingen, alleen de uitvoering zelf. Endat is voor mij, absoluut mijzelf sterk en competent voelen.

 

 

Herken jij jezelf
hier ook in? Laat eens van je horen. Of zou je graag meer informatie over
online therapie willen ontvangen? Let me know!

 

 

Liefs,

Ayeh