Dertig meter voor me loopt iemand met een hoofdlamp. Geen overbodige luxe op dit deel van de route; een karrenspoor door een weiland gemarkeerd met fietslampjes. Het heeft zeker charme, zolang je niet uitglijdt en geen enkel verzwikt. Ik versnel en kruip achter de hoofdlamp. Daar blijf ik de 25 kilometer die mijn Vollemaansloop zal duren, plakken.

De 10e Vollemaansloop in Eelde. Foto: fotokoning@weebly.com

Ruim een uur voordat we met zijn allen in Eelde het donker in renden had ik een praatje gehouden over verslaving en hardlopen. Over hoe het lopen mij heeft geholpen om van drank en drugs af te blijven. Het publiek bestond voornamelijk uit patiënten van de verslavingskliniek, ex-patiënten, natuurlijk hardlopers, maar bovenal: hardlopende verslaafden!

De gelegenheid voor het feest in Eelde was het 10-jarig bestaan van Steeds Beter, de hardloop- en wandelclub bestaande uit cliënten, ex-cliënten en medewerkers van Verslavingszorg Noord-Nederland (VNN). Onder leiding van toenmalig zorgcoördinator Jan Adema en therapeut Albert Hazenberg begon het 10 jaar geleden met een rondje hardlopen voor wie daar zin in had. Later werden er wedstrijden georganiseerd en langzamerhand werd hardlopen toegevoegd aan het behandelprogramma. Nu is er een hardloopgekke groep ontstaan rond de kliniek die van verstokte gebruikers en alcoholisten kilometervreters maakt.

Die lamp voor me zat vast op het hoofd van Anton. Hij gaat het rondje van 5,275 kilometer acht keer lopen, een complete marathon. Aan zijn stijl te zien heeft hij er al heel wat gefinisht. Deze avond loopt hij erbij alsof hij twee dagen op dit tempo (zo’n 4 minuut 45 seconden per km) zou kunnen doorgaan. Hij komt dan ook als eerste marathonloper binnen in een tijd van 3 uur en 23 minuten. Zoals Anton deden er nog een paar extreme kilometermaniakken mee. In ieder geval drie man van 100MCNL, het illustere gezelschap van lopers die meer dan 100 marathons op hun naam hebben staan. Echt.

Na mijn finish spreek ik een jonge cliënt. Hij zit net een maand in de kliniek na een eerder verblijf van een paar maanden en een daarop volgende terugval in gebruik. Nu wil hij er echt voor gaan. Hij had nog niet eerder verder dan twaalf kilometer gelopen, maar tijdens de 10e Vollemaansloop liep hij zijn eerste halve marathon. Trots. Hij, maar ik ook op deze wildvreemde. Natuurlijk is hardlopen alleen niet het antwoord op verslaving, maar hij heeft vanavond zeker gevoeld hoe een leven zonder drank en drugs kan zijn. Groots, meeslepend en écht.

Die lichamen die we zo lang mishandeld en verwaarloosd hebben, dragen ons kilometers lang over de paden. Eerst met veel pijn en moeite, maar met iedere keer dat we die daad van optimisme verrichtten, het aantrekken van de hardloopschoenen, gaat het makkelijker en groeit de liefde. Voor het buiten zijn, voor de verhoogde hartslag, voor het lopen, voor het leven.

Na mijn bezoek aan Eelde ben ik er nog meer van overtuigd geraakt; hardlopen is een krachtig middel in de behandeling van verslaving. Daar wordt veel te weinig mee gedaan in de verslavingszorg en dat is doodzonde.

Albert Hazenberg, running therapeut bij VNN in Eelde – en yours truly. fotokoning@weebly.com