Heb jij niet gewoon de ene voor de andere verslaving ingeruild?” Die vraag krijg ik nogal eens als ik vertel dat ik in een verslavingskliniek ben begonnen met hardlopen. Het zou van weinig zelfinzicht getuigen als ik die vraag niet begreep.

Foto: Pim Rinkes

Je zou kunnen stellen dat ik in mijn lopen overmatig ben, net zoals ik dat was in mijn drank- en drugsgebruik. Ook kan ik best een tikkeltje chagrijnig worden als het niet lukt om te gaan hardlopen. Ik loop hard, lees over hardlopen, schrijf erover, geef er training in en denk er heel veel aan. Dat heeft iets obsessiefs. Verslaafd?

Laat me je iets vertellen over verslaving. Verslaving is een ongeneeslijke en mogelijk dodelijke ziekte die een vernietigend effect heeft op de verslaafde en zijn of haar omgeving. Een verslaafde liegt, manipuleert, ontkent, wanhoopt, breekt af en lijdt in eenzaamheid. Een verslaafde geeft geld uit dat er niet is, houdt zich liever niet bezig met morgen, leeft liever niet in het heden en voelt zich schuldig over het verleden. Als een verslaafde een biertje, lijntje of pilletje heeft genomen, is er geen houden meer aan. Eentje is teveel, honderd niet genoeg. Een verslaafde is machteloos over zijn middel en daardoor stuurloos in het leven.

Ben ik verslingerd aan hardlopen? Ja. Verslaafd? Nee.