…vóór ik begon met krachttraining. Vóór ik van m’n cardioapparaat afstapte en bedacht dat er vast meer was dan BodyPump, BodyCombat, BodyJeSnaptMe.

Wat ik had willen weten vóór ik besloot mee te doen aan fitnesswedstrijden. Waar nu genoeg over gezegd en geschreven is tho (en waar dit en dit artikel in mijn ogen twee zeer waardevolle posts zijn, die ik tevens aan iedere lady bro stuur die mij mailt ‘dat ze ook wedstrijdambities heeft’). Dus laat ik het daar verder niet over hebben.

Ik had zelf, in het verlengde van de artikelen die ik noem, best wel wat dingen willen weten voor ik begon met ‘zhe lifestyle’.

Food is friend
Ja. Food is friend. Maar food is ook vijand. Een normaal dieet is zwaar, laat staan een wedstrijd dieet. Degenen die met mijn laatste prep hebben meegelezen (en -geleefd) kunnen dat beamen, en anders kan ik het hier zelf ook zeggen. Dieten is namelijk gewoon blik op oneindig en n i e t eten. En vooral niet aan eten denken. Wat natuurlijk het enige is waar je aan kúnt denken. Ik heb dat zelfs nu nog. Nu ik in shape wil (‘moet’) blijven voor aankomende shoots en opdrachten, en ik me beter voel bij een laag vetpercentage. Ik eet volgens een redelijk strak schema en ook al weet je dat het nodig is; alles wat niet ‘mag’ is always on my mind.

Wat een verschil is dat trouwens met een aantal jaren terug bedacht ik me net. Waar ik absoluut no clue had van hoeveel calorieën ik binnenkreeg op een dag, laat staan nodig hoeveel had. Ik at magere yoghurt met cruesli en fruit, dan uren niets, en ’s avonds kip en groenten en nog meer yoghurt. Er zaten dagen tussen dat ik zes boterhammen at. Met kaas. En ’s avonds er nog zes at. Ook met kaas. Wist ik veel. Wist ik veel wat macronutrienten waren. Bizar is dat eigenlijk, dat ik nu niets meer eet zonder dat ik weet hoeveel er in bepaalde producten zit. En weet wat ik nodig heb om mijn lichaam te geven wat het nodig heeft om bepaalde doelen te bereiken. Hoe een lichaam werkt met wat het binnenkrijgt en hoe mijn lichaam reageert op verschillende producten. Tof om daar soms bij stil te staan, en te zien hoeveel ik heb geleerd. En ook raar om te beseffen dat ik al zo lang ‘food on zhe mind’ heb.

Alles gaat langzaam
Heel, heel, heel langzaam. Progressie gaat zo traag. En het ergste is, vaak zie je het zelf niet. Laatst vroeg iemand om foto’s van de dagen voor mijn laatste wedstrijd, we hadden het over vetpercentages en ‘hoe droog’ ik was. Ik scrollde door mijn telefoon en klikte een paar foto’s aan. Ik schrok een beetje. Was ik dat? Een half uitgemergeld gezichtje staarde me aan vanaf het telefoonscherm. Oh man. Ik weet nog zo goed hoe ‘vet’ ik me toen voelde, en iedere dag klaagde over dat het niet goed genoeg was, niet snel genoeg ging en dat ik absoluut niet mee kon doen met de wedstrijd. Terwijl ik de foto’s liet zien besefte ik me dat het waar is. Dat vanaf het moment dat je bezig gaat met gewichten en (flink) aan krachttraining doet, dat direct het laatste moment was dat je tevreden was over je shape. Klinkt wellicht wat zwart wit, maar het deed me beseffen dat zelfvertrouwen en ‘selflove’ zo intens belangrijk is. Je gaat namelijk ten onder aan je eigen harde werk als je nooit meer tevreden bent. En ja, dat is ook een note to self .

Je bent niet wat je weegt
Iedereen handjes omhoog die een hekel heeft aan de weegschaal *steekt hand op*. Joe. Dat dacht ik al. De weegschaal is mijn vriend en mijn vijand. En dit verschilt van dag tot dag. Waar ik vroeger in dikke paniek raakte als dat rotding een kilo meer dan de dag ervoor aangaf, weet ik nu dat het nagenoeg (nee ok echt bijna helemaal) ónmogelijk is om overnight een kilo aan vet (!) aan te komen. Het kan – zeker bij vrouwen – soms wel tot twee kilo per dag (!) schelen. Wat dacht je van vocht (zoute hap gehad?), hormonen (menstruatie? PMS?), stress (hoi vocht) en nog tal van andere zaken. Gelukkig maar dat je je gewicht niet bent. Net zoals jouw kledingmaat niets zegt over wie jíj bent. Vroeger knipte ik alle kaartjes uit mijn kleding waar meer dan ‘medium’ of 38 op stond. Ik schaamde me. En dacht dat maatje 36 – ik kom uit de tijd dat size zero hip en happening was – gelijk stond aan gelukkig zijn. Tegenwoordig draag ik alle maten, van S, tot 38, tot 40, tot 42, tot M, tot one size fits all. I don’t care anymore.

Je bent niet alleen
Letterlijk. Want ik heb middels mijn blog en social media kanalen duizenden super trouwe en lieve lezers en volgers, dus écht alleen ben ik nooit. Wel kan ik me ontzettend eenzaam voelen soms, zeker in de laatste weken voor een wedstrijd. Waar het dieten steeds zwaarder wordt en alle aandacht gaat naar de sport en de voorbereidingen. Ik kijk op die momenten met enige jaloezie naar volle terrasjes of restaurants. Of naar vriendinnen die nachtenlang clubben en 120 seconden lange Snapchat verhalen maken van hun stapavonturen. Toch is het heel dubbel, want ik kies heel bewust voor deze ‘lifestyle’ en heel eerlijk, ik weet ook niet echt meer beter. Als ik niet zes dagen train, of als ik een dag klooi met mijn voeding, vóel ik me gewoon niet lekker. Is dat obsessed? Is dat passie? Who knows.

Overigens ben ik graag alleen, werk ik graag alleen en doe ik veel zelf, maar soms – heel soms – is het fijn om te weten dat ik er niet alleen voor sta. Denk aan close friends die snappen waarom ik niet mee ga stappen, die me begeleiden in de gym, die me zeggen hoe het net wat beter kan. In de gym, of business wise. En die me letterlijk zeggen dat ik het niet alleen hóef te doen. Iets met alleen ga je snel, samen kom je verder. Jazeker, zelfs ik leer met de dag.

Ik doe iedere dag wat ik tof vind en hoop dat nog heel lang te kunnen doen. Call it madness, call it passion, call it what you want. Ik hoop dat ik jou in ieder geval een stukje help met informatie dan wel ‘motivation’ om ook te kunnen doen wat je intens leuk vindt.
Waar ik toen ik begon met deze hele journey absoluut niks wist, en niet eens wist waar ik het zoeken moest, hoop dat ik jou deze zoektocht een beetje te besparen.

Mooi verhaal zo he? En dat op een woensdag.
Zijn er eigenlijk dingen die jij had willen weten? Of eigenlijk nog steeds wil weten? Let me know, dan kan ik daar ook over schrijven.

Ok joe ik ga trainen!

X