Oké. Aan mij de taak om de yoga op de kaart te zetten. En ook nog voor de mensen in de sportschool. Rauwe, coole mensen met grote spierballen, enzo. Mijn ervaring blijft ondertussen in mijn oor fluisteren dat deze mensen er zelf meestal bij voorbaat al van overtuigd zijn dat stretchen iets is wat zij never nooit kunnen doen met hun spieren van staal of dat ze niets van hun kostbare tijd in de gym gaan inleveren om zich deze zweverige hobby eigen te gaan maken. En waarom zouden ze?

Ja, waarom zouden ze? Dat moet ik nu gaan vertellen in mijn blogje. Toen mij gevraagd werd een blog te schrijven vond ik het een geweldig idee. Zo zou ik leuk een stuk kunnen schrijven en iedereen ervan kunnen overtuigen dat yoga op vele fronten gewoonweg geweldig is en een grote toegevoegde waarde in je leven. De deadline lag nog een tijdje verderop, dus genoeg tijd om alles uit de kast te trekken voor deze missie. Er was nog geen druk, maar langzaam maar zeker begon ik vast een beetje na te denken over hoe en wat ik wilde gaan vertellen. In mijn eigen hoofd ontstak zich naar mate de tijd vorderde een wervelwind aan ideeën. Yoga is natuurlijk ook niet zomaar iets, het is een eeuwenoude levenswijze, een levensfilosofie, waar menigeen van heeft geproefd en uiteindelijk een hele boel mensen aan zijn blijven plakken.

En juist doordat er tegenwoordig zo veel mensen aan zijn blijven plakken, werd het plotseling een totale chaos voor mij wat nu écht yoga is. Als ik zelf niet eens kan vertellen wat yoga nu eigenlijk is, hoe moet ik het dan gaan verkopen aan alle yoga leken die door mij het licht in één keer moeten gaan zien en, in de meest bizarre houdingen gevouwen, in totale zen-modus hun leven door moeten kunnen op een hoger level, met als einddoel totale verlichting.

Dat moet al heel veel mensen zijn overkomen, kwam ik na een paar dagen in totale verwarring, tot de conclusie. De yoga is zo trendy tegenwoordig en de stijlen zijn alle mogelijke kanten ingeschoten om de westerse samenleving over de drempels van de yogazaaltjes te krijgen. Je kunt tegenwoordig gezellig samen gaan met je kind of met je partner een lesje gaan doen, het kan binnen, buiten, op het strand, in de sneeuw, op een surfboard, zwevend in een doek en zelfs met bier, je eigen huisdier of tussen de jonge geitjes.

Al schrijvend valt voor mij het kwartje. Ik ga helemaal mijn best niet doen en alles uit de kast halen om wie dan ook over te halen. De yoga heeft namelijk jouw aandacht helemaal niet nodig, maar jij die van de yoga!

Delen van de yoga herken je namelijk waarschijnlijk al lang in je eigen dagelijkse leven en alleen jij kan bepalen wat het voor jou is. Er is niet één definitie en ook niet één manier om het te beoefenen, maar het is een pakket op maat. Toe te passen, op de manier die voor jou op dat moment het meest interessant of effectief is.

Heb je gewoon behoefte aan een goede work out om kracht mee op te bouwen en even lekker te zweten, dan kan ik je garanderen dat je dat gaat krijgen. Er zijn al zo veel mensen geweest die na een les, totaal doorweekt van het zweet, iets zeiden in de trant van: “het was toch heel anders dan ik dacht”, “jemig, ik ben helemaal afgepeigerd, maar super voldaan” of “En ik maar denken dat het een hoop zweverig gedoe is”. Maar wanneer je het uit wil breiden en open staat voor dit all inclusive pakket, zou je nog eens versteld kunnen komen te staan. Inspanning en ontspanning, uitdaging en overgave, kracht, flexibiliteit en balans. En hoe meer je de yoga leert kennen, hoe beter je jezelf leert kennen, zowel fysiek als mentaal. Zolang je spierballen je in ieder geval de mogelijkheid geven om over de yogadrempel te stappen, zijn er geen excuses om niet te gaan, want alles kan.